РЕКЛАМА

Загрузка...
Мы паставілі намёт на пяску ля мора. Раніцай ён быў напалову заліты вадой. Але мы не адразу заўважылі – так стаміліся пасьля ўчорашняй прагулкі – і не маглі прачнуцца. Мы бачылі адзін сон на дваіх, толькі глядзелі яго з розных бакоў: нехта з пачатку, а нехта – з канца. Мы сустрэліся на сярэдзіне і толькі тады прачнуліся.' />

Палёты і сны

Мы паставілі намёт на пяску ля мора. Раніцай ён быў напалову заліты вадой. Але мы не адразу заўважылі – так стаміліся пасьля ўчорашняй прагулкі – і не маглі прачнуцца. Мы бачылі адзін сон на дваіх, толькі глядзелі яго з розных бакоў: нехта з пачатку, а нехта – з канца. Мы сустрэліся на сярэдзіне і толькі тады прачнуліся.

Мы ляжалі, калыхаючыся на паверхні салёнай вады, і ўспаміналі свой сон. Гаспадары асабняку, пад якім мы начавалі, знайшлі намёт, спусьціліся на пляж і паклікалі: “Ці ёсьць хто жывы?” Яны запрасілі нас пасьнедаць. Мы пагадзіліся адразу, таму што наш сьняданак быў наскрозь мокры: захаваўся цэлым толькі маленькі слоік варэньня з грэцкіх арэхаў, якім мы частавалі сваіх новых гасьцінных сяброў. Сьняданак на адкрытай тэрасе зь відам на мора атрымаўся вельмі натхняльным. Была ўжо восень, але гэты дзень нагадваў пра лета. Марская вада колеру мятнае гарбаты накатвала хвалі на бераг, водар салёнае сьвежасьці прасякаў крыштальнае паветра, асьветленыя сонцам аблокі марудна цягнуліся адно за адным.

Людзі, якія жывуць ля мора, вельмі шчасьлівыя. Кіран і Лорна распавядалі нам свае сны. І ён і яна ляталі ў сьне. Лорна, як звычайна, ляцела, нібыта плыла па вадзе, адчуваючы цяжар. Яна адштурхоўвалася ад пяску на пляжы і ўзьнімалася вышэй і вышэй, перамагаючы зямное прыцягненье. Кіран ляцеў, нібыта падаў у бяздонны калодзеж. Падчас гэтых палётаў ён наадварот адчуваў лёгкасьць, нібыта пакідаў сваё цела. Яшчэ яны казалі, што адчуваньне палёту было вельмі моцным ды рэалістычным – у сьне яны былі ўпэўненыя, што могуць паўтарыць гэта на яве. Я падумала, што гэта абавязкова адбудзецца калі-небудзь, трэба толькі ашчадна захоўваць досьвед пра палёты. Ты толькі ўсьміхнуўся сам сабе, табе невядомая была пакутлівая мара навучыцца лятаць.

У Кірана была свая букіністычная кнігарня ў горадзе. Ён чытаў усе кнігі, якія прадаваў сам, і ведаў пра іх шмат цікавага. Ён дапамог нам знайсьці падарункі для сяброў – збор кельцкіх лягендаў ды паданьняў, кінакаталёг 1993 года выданьня, вершы Ленана з ягонымі малюнкамі ў перакладзе на чэскую мову. Для сябе я выбрала энцыкляпэдыю коняў. Ты набыў альбом з рэпрадукцыямі мастакоў, якія малявалі неба. Мы пакінулі Кірану кнігі зь бібліятэкі нашай сьвядомасьці, якія заўсёды насілі з сабой – раман Мілана Кундеры аб празе захвацца ў памяці пасьля сьмерці, далікатны жыцьцяпіс эратычнасьці мастацтва Джона Барта, кніга спасьцігненьня самога сябе Кэна Кізі, даоская прыпавесьць Джэка Керуака, казка пра гульню ў шахматы Ўладзіміра Караткевіча, дзёньнік-Кама Сутра Чарлза Букоўскі, твор пра шматлікасьць чалавечых абліччаў Германа Гесэ, дасьледаваньне Тома Вулфа пра экспэрымэнты са сьвядомасьцю, выдзьмутая скразьняком праз фортку аповесьць Генрыха Бёля, сатыра на брудны Парыж Генры Мілера, аўтабіяграфічная містыка пра змарнаваных часам Пітэра Хёга.
0
2150
5 марта 2008
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь. Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо зайти на сайт под своим именем.
Смотрите также
ЗдарэньніЗдарэньні

Мы сядзелі на беразе, на кароткім пляжы, і размаўлялі пра тое, што падавалася нам дзіўным. Ты гуляўся з хвалямі, якія набягалі белымі карункамі, імкну...

Зорны дожджЗорны дождж

Сёньня ноччу дамовіліся ня спаць, а ісьці зьбіраць зоркі. Каб не заснуць, сядзелі ля каміну, гледзячы на тое, як іскры, нібыта зоркі ляцелі ўверх, пад...

Дзённік эма (нататкі)Дзённік эма (нататкі)

ЭМАцыянальныя людзі....

Горад К.Горад К.

Мы ішлі ажыўленай вуліцай горада К., і ўсе на нас глядзелі, таму што мы былі вельмі прыгожай парай. Мабыць, нехта нам зайздройсьціў, таму што па маёй...

Загрузка...
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии в данной новости.
Пятница, 28 Июля
USD 1.9430
EUR 2.2771
RUB 0.0327
Fly333379 1 минут назад
Цитата: Mab
Но думаю это помидоры не для продажи населению, а на какие-нибудь кетчупы.

скорее всего... сбывать то некуда)))) САНКЦИИ))))
Lordy1987 2 минут назад Это китайский автором isiasan 2 минут назад Он показывал писюн. Как то так isiasan 4 минут назад
Цитата: SabakaZ
Да нема вроде ответа адекватного. Но их есть у меня!
Володька - путенский спящий агент. Таких толпами разослали во все страны мира для захвата оных. С виду обычный планктон, но при активации посредством символьного или цифрового ряда превращаются в киборгов-убивац. А Володька походу просто случайно словил похожие на код активации символы и слегка активировался. Троху так. И не сильно по плану кремля.

Та ты походу сам или болен или дунул чего. Мерещется тебе вата всюду. Так и сам скоро на тачки кидаться будешь и кричать русские идут.
Прокуратор Иудеи 16 минут назад Там и змей и насекомых много видов и хищные животные и крокодилы и много опасностей для неподготовленных людей. В этом и суть, что они посунулись дальше по тропе грубо говоря в шортах с телефоном. Там и высота, веревочные переправы. Сорвались,травмировались и капец. Фотоаппаратом пытались привлечь внимание,поэтому и столько пустых фото. Но дикая природа их обнаружила быстрее людей. meredian2 21 минут назад Это исповедь Маба patrokl 22 минут назад Vamos,
искусство должно реать другие задачи. Иначе это не искусство. Просто этот вид творчества не имеет смысла.
freakn 23 минут назад а Ferreri - это что? конфеты?
Новости от партнеров